Nú þegar ég hef verið að rifja upp fyrir prófið sem ég fer í 28. febrúar hef ég komist að því að situr bara ansi mikið eftir og að, þori ég að segja, Cellan er bara snilldar kennslubók. Ég hef verið að svara spurningum sem við fengum frá kennurunum og sit með kennslubókina fyrir framan mig og reyni að koma góðu svari niðrá blað en oftar en ekki enda ég á því að fara í Celluna, fletta þar upp í bókinni og auðvitað glósunum mínum, þar sem allt er útskýrt miklu betur og ég er nota bene að lesa vefjafræði en ekki frumulíffræði, en þetta tengist nú allt. Nú vita kindurnar bara hvaða ég er að röfla um en Cellan (eða The Cell) er doðrantur sem við máttum lesa spjaldanna á milli í frumulíffræði í fyrra, og bölvuðum henni mikið. Ég var góður og samviskusamur námsmaður og las og glósaði alla bókina, sem tók sinn tíma enda mátti allt víkja fyrir frumulíffræðinni, en fyrir vikið situr greinilega heilmikið eftir. Eins og í gær var ég að reyna skrifa stutta lýsingu á hvatberum og þá fór ég að hugsa, hvatberar gefa frá sér efni þegar þeir eru orðnir þreittir og gamlir og vilja ekki framleiða meiri orku, heitir það ekki cytocrom C?? það lekur út og skipulagður frumudauði hefst (programed cell death) sem kemur mér til að hugsa um heimskulegan brandara sem fæddist á bókasafninu þegar sumir voru búnir að lesa yfir sig á Cellunni...
Svona smáatriði situr bara eftir í manni, gaman að geta slegið um sig með svona óáhugaverðum upplýsingum (fyrir þá sem hafa engan áhuga á líffræði) Vonandi að ég geti komið svona gullmolum frá mér á prófinu og fengið aukaprik fyrir. Hérna fær maður víst auka stig fyrir að fara út fyrir efnið og svara einhverju sem kemur prófspurningunni ekkert við, annað en á íslandi þar sem kennarinn verður bara pirraður að þurfa lesa svona óþarfa.