Fleiri flatir kórallar

Agaricia agaricites eða salat kórall, myndar láréttar eða lóðréttar, bylgjóttar plötur. Ljósbrúnn eða gulbrúnn, getur haft bláan blæ. Algengur á grunnum rifum.




Agaricia tenuifolia líkist Agaricia agaricites en plöturnar eru þynnri og einnig eru paralellir hryggir sem liggja lárétt á plötunum

Kórallar

Ég er sko ekkert hætt með flötu kórallana enda ekki seinna vænna að læra að þekkja þessi dýr.



Agaricia lamarcki enn einn kórallinn sem er brúnleitur, þunnur, flatur og disklaga. Stórar flatar kólóníurnar geta vaxið upp í hvirfingar eða spíral eða myndað skálar. Hann þekkist helst frá öðrum flötum kóröllum á hvítum stjörnulaga doppunum. Er gulbrúnn á lit, en getur einnig verið blá-, græn- eða gráleitur. Brothættur, algengur á grunnum rifum.




Agaricia grahamae er mjög svipaður og Agaricia lamarcki nema hvað hann er ekki með hvítum doppum. Hann vex einnig í hvirfingum er ljósbrúnn eða grár. Óalgengur.





Agaricia undata myndar flatar kóloníur. Finnst á djúpum rifum, á sillum eða á botninum við vegg. Er algengastur á 25 - 45 m dýpi og getur myndað stórar breiður.

Fleiri kórallar

Það er rólegt í vinnunni. Hvað er þá betra en að bæta við kóralsþekkinguna, bæði mína og annarra áður en ég hverf af landi brott.

Helioceris cucullata eða Leptoseris cucullata. Ég held að þetta sé sami kórallinn allavega fann ég enga mynd af H. cucullata og eiginlega ekkert skrifað um hann heldur, hins vegar fann ég eina síðu þar sem L. cucullata var nefnt sem annað heiti.



Leptoseris cucullata er flatur, disklaga kórall. Brúnn á lit. Frekar algengur, vex bæði á grunnum og djúpum rifum. (myndin er
héðan

Næst á lista er Agaricia fragilis. Líka flatur kórall. Kólóníur litlar og þunnir diskar sem stundum vaxa upp í spíral. Getur verið með ýmsa varíanta af brúnum lit; súkkulaðibrúnn, fjólubrúnn, grænbrúnn o.s.frv. Vex í góðu skjóli eins og undir sillum. Frekar óalgengur.



Myndirnar eru héðan

Fleiri kórallar

Æ fyrst ég var nú byrjuð á Porites kóröllunum þá ákvað ég að skella inn einum í viðbót Porites astreoides (myndir héðan). Þessi algengi kórall vex út um allt rif á breiðu dýptarbili. Í lygnum sjó myndar hann kúlur en ef það er hreyfing á vatninu þá myndar hann flatari kóloníur. Kóloníurnar eru oftast frekar litlar en geta orðið allt upp í meter í þvermál. Kórallinn er yfirleitt sinnepsgulur á lit en stundum brúnleitur. Hann hefur almennt angana úti þannig að hann virkar loðinn.

Kórall dagsins

Kórall dagsins eða kórallar er


Porites divaricata


Porites furcata


og Porites porites

Ef þér finnast kórallarnir eitthvað líkir þá erum við ekki ein um það. Sumir flokkunarfræðingar setja spurningamerki við að þetta séu sér tegundir og vilja frekar segja að þetta séu bara ólík afbrigði af sömu tegundinni. Allavega Porites er að finna á grunnum, skjólgóðum rifum. Frekar algengir kórallar.

Kórallar vikunnar

Þetta er Madracis formosa (myndirnar koma héðan). Lítið af upplýsingum að hafa. Þessi kórall vex á 30 m dýpi og dýpra, neðarlega á kóralrifjum þar sem skjól er fyrir öldugangi. Hann er yfirleitt grænn og gulur á lit en ég fann eina mynd með bleiku afbrigði. Óalgengur.



Næsti kórall er Madracis pharensis sem hefur valdið mér miklum höfuðverk (myndin er héðan) Erfit hefur verið að finna upplýsingar og þær eru misvísandi. En það sem mér hefur tekist að finna er að þessi kórall myndar litlar kólóníur utan á steinum. Hann er til í mörgum litaafbrigðum (á myndinni sést rautt afbrigði) og stundum er hann ekki með samlífisþörungi, eins og hitabeltiskórallar hafa. (Þess vegna þurfa kórallar tæran sjó og birtu til að þörungurinn í þeim nái að lifa og dafna, og ef sjórinn verður of heitur þá deyr þörungurinn og kórallinn verður hvítur). En allavega Madracis pharensis er að finna í Karabíahafinu og líka í Miðjarðarhafinu, á grunnsævi og í djúpum sjó. Aðalega samt í neðansjávarhellum þar sem hann vex á hellisveggjunum. Sumstaðar stendur að hann sé sjaldgæfur og finnist helst aðeins í hellum, annarstaðar stendur að hann sé að finna í aflíðandi hlíðum og ekkert voða sjaldgæfur.

Kórall dagsins

Það er lítið að gera í vinnunni hjá mér þessa stundina þannig að ég ákvað að nota tíman og skella upp kórali dagsins sem er Madracis decactis eða Ten ray star coral á engilsaxnesku











Myndunum stal ég héðan og héðan.

Ég fann nú eiginlega ekkert um þennan kóral. Hann myndar smáar kólóníur, er oftast grænn á lit en getur einnig verið gulbrúnn yfir í fjólubrúnan. Í Brasilíu er gráblátt afbrigði.

Kórall dagsins

Madracis mirabilis eða Yellow pencil coral á engilsaxnesku (myndunum stal ég héðan og héðan)

Þetta er algengur kórall á kóralrifjum heimsins. Hann er að finna á 5 - 50 metra dýpi. Á rifum sem snúa að hafinu verður hann allt að 2 metrar í þvermál. Greinarnar eru beinar og gular og minna helst á gulan blýant. Í skjólbetri lónum verður kórallinn stærri eða allt upp í 5 metrar í þvermál og greinarnar þykkari. Eftir því sem greinarnar lengjast þá hopar holdið utan um beinagrindina. Þessi dauði hluti af kóralnum veitir öðrum dýrategunum og þörungum skjól. Þar sem Madracis mirabilis er algengur kórall þá hefur hann verið notaður sem módel í rannsóknir á kórölum, nokkurs konar tilraunakórall.

Kórall dagsins

Acropora palmata eða Elkhorn coral á engilsaxnesku (myndinni stal ég héðan)

Þessi mikilvægi kórall vex í grunnum og tærum sjó (0 - 6 metra dýpi), helst þar sem er öldugangur. Stórar breiður veita því mikilvæga vörn gegn öldugangi og þar með vörn gegn strandeyðingu og setmyndum í sjó. Breiðurnar eru líka mikilvægar uppeldisstöðvar og bústaður fyrir fjöldan allan af fiskitegunum og sjávarhryggleysingja. Kórallinn einkennist af stórum og breiðum greinum. Hann er hraðvaxta og vex um 5 - 10 cm á ári og nær fullri stærð á um 10 - 12 árum. Elgs kórallinn var áður fyrr (eða síðastliðin 10.000 ár) ein helsta uppistaðan í kóralrifum á grunnsævi í Karabíahafinu og myndaði stórar breiður á ytri hluta rifanna og myndar þannig skjól fyrir innan. En síðan 1980 þá hafa sjúkdómar, hlýnun sjávar, aukin setmyndun og fellibylir tekið sinn toll og eru breiðurnar nú næstum horfnar. Kórallinn fjölgar sér aðalega með því að kóralsbrot ná að festa sig á nýjum stað og vaxa upp sem nýr kórall, þessi leið virkar vel þegar byggja þarf upp á ný eftir hitabeltisstorm en dugar illa gegn sjúkdómum. Kórallinn er nú kominn á lista yfir dýr í útrýmingarhættu.


Fyrst ég var nú byrjuð þá ákvað ég að skella þessum með Acropora prolifera (myndin er héðan) Nýlega kom í ljós með nýjustu tækni og DNA vísindum að þessi dúddi er blendingur af Acropora palmata og Acropora cervicornis (sjá hér fyrir neðan) og flokkast því ekki sem sér tegund þrátt fyrir fína tegundarheitið. Hann er ófrjór eins og múlasni, en hefur hins vegar það fram yfir múlasnann að hann getur fjölgað sér á kynlausan hátt, plús að hver einstaklingur lifir lengi, lengi. Útlit kóralsins fer eftir því hvort eggið komi frá Acropora palmata eða Acropora cervicornis (sem sagt hvor sé mamman).

Kórallar vikunnar

Já ég veit, ég veit það hefur ekki komið neinn kórall dagsins í heila viku en ég hef bara verið upptekin og eyddi helginni á Akureyri, blogga meira um þá ferð seinna. En þar sem ég er farin að dragast eftirá með kórallana þá kem ég með heilar þrjár tegundir núna sem eiga það allar sameiginegt að vera ekki kórallar!











Millepora alcicornis og Millepora complanata (myndunum stal ég héðan) eða Fire coral a engilsaxnesku

Þessir flokkast reyndar ekki sem kóraldýr (Anthozoa) heldur sem hveldýr (hydrozoa) og eru því ekki eiginlegir kórallar heldur sambýli margra hveldýrasepa sem seyta kalkgrind. Milleporina tegundir hafa styngfrumur og þvi er ekki gáfulegt að vera káfa mikið á þeim, svipað og maður á ekki að vera pota mikið í marglyttur. Maður fær víst brunatilfinningu og blöðrur ef maður snertir dýrið, hence the name. Styngfrumurnar eru notaðar til að veiða bráð og eru staðsettar í kringum fæðufrumurnar. Milleporina er gulbrún á lit og hvítnar út í enda, ef maður hættir sér nær þá sést að yfirborðið er þakið örsmáum götum og stundum sjást fínir þræðir. Milleporina vex nokkra sentimetra á mánuði og getur orðið yfir hálfur metri á hæð og breidd og myndað stórar breiður. Algeng á kóralrifum.



Stylaster roseus eða Rose lace coral á engilsaxnesku (myndinni stal ég héðan)




Eins og eldkórallinn þá er Sylasterina ekki kórall heldur hveldýr. Hins vegar stynga þeir ekki. Sylasterina er litfagur og með þykkt lag af vef utaná beinagrindinni.

Kórall dagsins

Acropora cervicornis (myndinni var stolið héðan) eða staghorn coral á engilsaxnesku.

Þessi kórall finnst á 0 - 30 m dýpi. Hann er algengasta uppistaðan í kóralrifjum í Karabíahafinu. Eins og sést á myndinni þá er hann greinóttur og geta greinarnar orðið yfir 2 metra á lengd. Hann er gulleitur eða fjólubrúnn á lit. Acropora cervicornis er hraðvaxta kórall og getur vaxið um 10 - 20 cm á ári. Áður fyrr var hann mjög algengur en vegna hlýnunnar og sjúkdóma þá hefur orðið mikil minkunn í stofninum og er kórallinn nú nýkominn á lista yfir dýrategundir í útrýmingarhættu.